ચીટીંગ – એક દગો

એકદમ સામાન્ય ભાષા અને સીધી લાઈનમાં ચીટીંગ નો અર્થ જુઠું અથવા ખોટું થાય છે. આગે સે ચલી આઇ જેવું આ એક એવું લક્ષણ છે જેનો સહારો લગભગ બધાએ kakatraપોત પોતાની જીંદગીમાં ક્યારેક ને ક્યારેક લીધો છે. કેટલીક વખત કરેલા વાયદા પુરા ના થાય ત્યારે એને દગો કહેવામાં આવે છે પણ એ વાયદાના પ્રકાર પ્રમાણે દગાનો પ્રકાર અને મહત્વ નક્કી થાય છે. આપણે અહીં નાના-નાના, નિર્દોષ અને સામાન્ય લાગણીના લીધે બની જતા ઐતેહાસીક ચીટીંગ- દગા-ની વાત કરીશું.

 

આપણે જોઇએ કે ઇશ્વરની શ્રેષ્ઠ કૃતિ એવો માણસ પોતાની જીંદગીમાં તબક્કા પ્રમાણે ક્યાં ક્યાં અને કેવું કેવું સામાન્ય ચીટીંગ કરે છે. નીચેના ઉદાહરણોમાં તબક્કા તમે નક્કી કરજો.

 

ચોકલેટ મેળવવા માટે,મનને ગમી ગયેલું રમકડું મેળવવા માટે, નવાં નવાં કપડાં મેળવવા માટે,શાળામાં ના જવા માટે, ટ્યુશનમાં ના જવા માટે, ફરવા/રમવા જવા માટે,નવી ચંપલ, બુટ અને સ્લેટ મેળવવા માટે,દવા ના ખાવા માટે, બીમાર હોવા છતાં સ્કુલમાં જવા માટે, સ્કુલમાંથી જલ્દી નીકળવા માટે,બાઈક મેળવવા માટે ,ક્રિકેટ રમવા જવા માટે, એક કરતાં વધારે અને નવી નવી ફેશનના કપડાં અને બુટ મેળવવા, મોબાઈલ ફોન મેળવવા, લેપટોપ મેળવવા,આકર્ષક જ્વેલરી મેળવવા, પીકનીક પર ગ્રુપમાં ફરવા જવા, નવી ફિલ્મ કોઇક ખાસ સાથે જોવા જવા,એક્સ્ટ્રા ક્લાસના નામે સમય મેળવી કોઇક ખાસની સાથે જીંદગીના કાલ્પનીક સુખોની ક્ષણીક અનુભુતી મેળવવા માટે, છોકરી જોવા જવાના બહાને લોંગ લીવ મેળવવા માટે, બેંકના કામના બહાને અડધા દિવસની રજા લઈ સાળીને રેલ્વે સ્ટેશન રીસીવ કરવા માટે, સાસુની બિમારીના બહાના હેઠળ સાળાના લગ્નમાં હાજરી આપવા માટે, દુરના કાકા ના અવસાન અને એના કારજ પાણીના નામે પત્ની-બાળકોને ૧૦ દિવસની નૈનીતાલની ટુર પર લઈ જવા માટે, બિઝનેસ ટુરના નામે જુની પ્રેમિકાને મળવા જવા માટે, વાળની સફેદી ના જણાવા દેવા હેરડાઈ લગાવવા માટે, મોર્નીગ વોકના બહાને સવારની પહેલી સિગારેટની આદત છુપાવવા માટે, નાદુરસ્ત તબિયતને તંદુરસ્ત બતાવી દવાના ખાવા માટે, બધું જ દેખાવાનો ડોળ કરી ચશ્મા ના પહેરવા માટે….. [બીજાં તમારા ધ્યાનમાં આવે તો કહેજો]……. કોઇ અંત નથી….. કદાચ આ પણ અધુરું છે અને અધુરું રહેશે.

 

આપણે શરૂઆતમાં જેમ કીધુ એમ સામાન્ય લાગતા પણ ઐતેહાસીક ચીટીંગ તરફ જોઇશું અને એ પણ માત્ર મારી દ્રષ્ટીએ કારણ કે દરેક વિષય પર દરેક વ્યક્તિના અલગ અલગ વિચારો અને વિચારધારા હોઇ શકે છે.

 

મારા મત મુજબ માતૃ-પિતૃ ભકત શ્રવણજીથી આ દુનિયાની શરૂઆત થાય છે. અયોધ્યાપતિ મહારાજા દશરથજીના બાણથી ઘવાઈને શ્રવણજીનું અકાળે અવસાન થાય છે અને આ સમાચાર આપવા માટે જ્યારે પોતે દશરથજી પોતે શ્રવણજીના માતા-પિતા પાસે જાય છે ત્યારે એક માતૃત્વ અને પિતૃત્વની લાગણી પોતાના પનોતા પુત્રના અવસાનના સમાચાર સાંભળીને દુઃખ અને ક્રોધના આવેશમાં હોશ ભુલી રડતાં રડતાં કુદરતની કુદ્રષ્ટીના ભોગ બનેલા પુત્ર વીહીન અવધપતિને પુત્ર વિયોગે મરવાનો શ્રાપ આપી કુદરત સાથે ચીટીંગ કરે છે. કુદરતે નિયત કરેલી અવધપતિ પોતાના મ્રુત્યુંના શ્રાપને લીધે દુઃખી થવાના બદલે પુત્ર સુખના અહોભાગી બને છે.

ત્યાર પછી આખા રામાયણ કાળમાં ક્યાંકને ક્યાંક નાના નાના ચીટીંગ થાય છે. મિથીલા નરેશ મહાયોગી મહારાજા જનક સીતાજીના સ્વયંવરની સાથે સાથે જાનમાં આવેલા ભરતજી અને શત્રુઘ્નજી તથા પ્રભુ રામ સાથે આવેલા લક્ષમણજીના લગ્નનું આયોજન કરી નાખે છે. જ્યારે ઉમરનો વધતો પ્રભાવ દશરથજીને પોતાની ગાદી પોતાના વારસને સોંપવા ઉતાવળા થાય છે ત્યારે ચાર રાણીઓ પૈકી કૈકેયીજી એ પોતાના પુત્રને રાજગાદી અપાવવા માટે પ્રભુ રામની સત્તા સાથે ચીંટીંગ કર્યુ અને રામજીએ ૧૪ વર્ષ વનવાસ ભોગવવો પડ્યો. વનવાસ દરમ્યાન સીતાના અપહરણના ઘડાયેલા ષડયંત્ર પ્રમાણે મહાત્મા રાવણના મામા મારીચ દ્વારા સોનેરી હરણ બનવું અને પ્રભુ રામ જ્યારે એ સોનેરી હરણની પાછળ કુટિયાથી દુર જાય છે ત્યાર પછી સાધુના વેશમાં મહાત્મા રાવણ દ્વારા સીતામૈયાનું અપહરણ. જો સીતાજીએ એક ક્ષણ માટે દિયર લક્ષમણજી દ્વરા ખેંચવામાં આવેલી લક્ષમણ રેખા ઓળંગવાનું ચીટીંગ ના કર્યું હોત તો રામાયણ ના સર્જાયું હોત. યુધ્ધ શરૂ થતા પહેલાં જ પ્રભુ રામના ખેમામાં આવી ગયેલા મહાત્મા વિભિષણે છેક છેલ્લે સુધી મોટાભાઇ રાવણના સુધરવાની રાહ જોઈ અને અંતે કોઇ ફરક ના પડતાં દુર્ગુણ અને દુર્મતિ ગ્રસિત એકહથ્થુ આતંકી સત્તાના વિનાશ માટે રાવણના મૃત્યુંનું રહસ્ય ખોલી મોટાભાઈની જીંદગી સાથે ચીટીંગ. યુધ્ધ જીત્યા પછી સીતામૈયાની અગ્નિપરીક્ષા કરી પ્રભુ રામ દ્વારા સીતામૈયાના ભરોસા સાથે દગો. યુધ્ધમાં જીત્યા પછી જાંબુવંતજી ને કંઈક માગવાનું કહેતાં પ્રભુના હાથે પોતાનું મ્રુત્યું માંગી પ્રભુને બીજી વખત જન્મ લેવા માટે અને એ યુગના સાક્ષી બનવા માટે કુદરત સાથે દગો.

 

એવા યુગની સાક્ષી મહાન હસ્તીઓએ નિયતી સાથે નિયતીની રાહ બદલવા માટે મજબુર કરી દે એવા કરેલા દગા જે દેખવામાં, સાંભળવામાં સામાન્ય અને લાગણીસભર લાગે છે પણ એનું પરિણામ જગતનિયંતાને કયારેક ના કરવાનું કરવા માટે મજબુર કરે છે.

વધુ, થોડા વિરામ પછી….

Advertisements

About Admin

મારું નામ વિમેશ અરવિંદભાઈ પંડ્યા છે. મૂળ પાંડરવાડા [http://pandarwada.hpage.com] ગામનો વતની છું. સાહિત્ય મને ખુબજ ગમે છે અને ગુજરાતી સાહિત્ય માટે કંઈક કરી છુટવાની ઈચ્છા છે. ગુજરાત માટે એક જોશીલું ગીત લખવાની મારી ખુબજ ઈચ્છા છે. મારા પ્રોફાઈલ અને બ્લોગની મુલાકાત લેવા બદલ આપનો આભાર. વિમેશ પંડ્યા

Posted on ઓક્ટોબર 21, 2010, in વિચારોના વલય and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink. 7 ટિપ્પણીઓ.

  1. મીટીંગ, ઈટીંગ, ડેટીંગ ને ક્યારેક તો સામાન્ય સીટીંગમાંય આ ચીટીંગ થતું રહે છે !

    તમે સારું ધ્યાન દોર્યું છે.

  2. તમારો વિષય રસપ્રદ છે પણ તમે મુગ્થાવસ્થાની નાદાનીયત અને કારણસર વિચારપૂર્વક ગોઠવેલી ચાલ વગેરેને એક ત્રાજવે તોલવાની વાત કરી એ મને વ્યાજબી ન લાગી. તમારું વિચાર વૈવિધ્ય ગમ્યું. આવતા અંકે જોઈએ તમે શુએ લઈને આવો છો. સુંદર બ્લોગ બનાવ્યો છે. અભિનંદન.

  3. જગદીશ ભાઇ,

    ટીપ્પણી બદલ આભાર….

    એક પ્રયાસ હતો, આક્ષેપ નહી…

    તે છતાં ગમ્યું.

    આભાર…

    મળતા રહીશું

  4. આપનો બ્લોગ વાંચવો ઘણો ગમ્યો. તમારી અવલોકનશક્તિ સારી છે. પણ એક વાત માટે મને દુખ થયું. તમે રામાયણ જેવા મહાન ગ્રંથ માટે ચીટીંગ જેવો શબ્દ વાપર્યો, એ વાત સ્વીકારી શકાય એમ નથી.આ મારો પોતાનો અભિપ્રયા છે. હું આપની ક્ષતિ નથી કાઢી રહ્યો. હું આપના તરફ થી આશા રાખીશ કે આપ એ વાત ધ્યાન માં લેશો. આવજો

  1. પિંગબેક: 2010 in review « વિમેશ પંડ્યાનું આંગણું….

તમારો અમુલ્ય પ્રતિભાવ અહીં લખો...!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s

%d bloggers like this: