Monthly Archives: ફેબ્રુવારી 2011

પીયુ

 

વિશ્વાસની આ પ્રીત મેં જે બાંધી તારા શ્વાસથી,

બાંધી દેજે “પીયુ” એને તું તારા શ્વાસથી.

રુંધાય ભલે જીવનનો રાહ,

ગાળીયો મજબુત પકડજે

પીયુ” વિશ્વાસથી.

 

શ્રધ્ધા સાથે મારી તારો શ્વાસ વણાયો છે,

ઋતુ વસંતનો એમાં રંગ ઉમેરાયો છે.

તારાથી દુર રહેવું હવે અશક્ય લાગે છે “પીયુ“,

ધડકતા દિલનો ધબકાર પણ હવે તો પરાયો છે.

 

શબ્દ સુરની તો ક્યાં વીટંબણા હતી જ પહેલેથી

તોય વધુ એમાં “પીયુ” ગુંજારવ છલકાયો છે.

ધ્યેય બધા ગમે ત્યાં શોધતા હોય ભલે,

અહીં તો મંઝીલ પર પ્યાસો કિનારો છે.

 

[તસવીર સૌજન્યઃhttp://www.fabiovisentin.com]

ફરિયાદ

તારા તરફ એક ફરિયાદ છે મને

મળવું છે મુશ્કેલ છતાં પળભરમાં ખોવાય છે.

સલ્તનત આ દુનિયાની છે રંગીન

બતાવ્યું એકજ ઈશારાથી તેં,

પ્રયાસ કરું છું જોવાનો પણ

બધે જ તું દેખાય છે.

શું વાંક છે મારો

કે

અવાજ પહેલાં પડઘો સંભળાય છે,

ઝુલ્ફો લહેરાતા પહેલાં એનો

પડછાયો અથડાય છે.

પગરવની ચાહમાં

પગે પથ્થર અથડાય છે,

નિરવતાના રવ માંહી

તારી ચાહત ભટકાય છે.

ઈશારાનો અર્થ ના સમજું એટલો નાદાન તો નથી જ

એ પહેલા શરમનો શેરડો તારા ગાલ પર ગભરાય છે.

 

[તસવીર સૌજન્યઃ ImageHousing.com]

મુગ્ધા

એ અણીયાળી આંખો એ ચિત્ત કર્યો

એ વિખરાયેલી ઝુલ્ફોએ વિચલીત કર્યો

હું માત્ર હું હતો

એણે મુગ્ધતાથી મુર્ત કરી

“હું” માંથી અમે બનવા મજબુર કર્યો.

 

ગુનો કરવાની તો કલ્પના જ નહોતી

નિરખવાનો એક દોષ થઈ ગયો.

મુગ્ધ ઈશારાથી પળભર માટે સંકોચ થઈ ગયો.

 

કાંઈ હું વિચારું વેણી સાથે મારે શું સંબંધ?

વેણી પણ નીકળી “મુગ્ધા” સુવાસે ભ્રમિત કર્યો.


મગરૂર મારી નિષ્ઠાથી હું જાતે જ પરે થયો

લાખ પ્રયાસો છતાં હું જાતે જ બેહોશ થયો.

 

વૈચારિક દશાએ પુછ્યું કે મારી સાથે જ કેમ?

જવાબ શોધવાની ફિરાકમાં હું ખુદને જડી ગયો.

 

[ફોટોઃપ્રાચી દેસાઈ, ફોટો સૌજન્યઃ શ્રી આશીષ સોમપુરા ]

ક્ષણ

ચાહવાની ક્ષણો તો છેતરી ગઈ મને…

હવે તું જ જણાવ…. તને શું ગમશે??

ઉમ્મીદ

બસ હવે જીવવાની ઉમ્મીદ જાગી…..
કદાચ એ તારા આવવાના ભણકારા છે….

હું

સંપુર્ણ સંપર્કથી જીવું છું હજી
કોને ખબર ક્યારે મીણબત્તી થાઉ ??????