Monthly Archives: જુલાઇ 2011

મને ગમશે

ખાંડાની ધારે મરી શહીદ કહેવડાવવું મને મંજુર નથી
બસ તારા પ્રેમની આહલેક જગાવી પ્રેમજોગી કહેવડાવવું ગમશે…

રસ્તાઓ પર તો ઘણીય ગલીઓ છે ને ખાબોચીયે ખાડા પણ અથડાય છે
જીવનપથ પર સંગીની તારી સાથે હાલક ડોલક ચાલવું ગમશે…

સાત જન્મોનો સથવારો એવું ક્યાંક સાંભળ્યું છે મેય લોકોની જેમ
સતત દરેક જન્મે સાથ મેળવવાનું નિવારણ શોધવું ગમશે…

માત્ર ફુલો રંગે ગુલાબી હોય છે એવી ખબર હતી મને
હંમેશ માટે તારા ગુલાબી ગાલ ટીકી ટીકી ને જોવા ગમશે…

કહેજો

અવશેષ આંસુના કોઈ શોધો તો કહેજો

એ ધડ ઉપર મુકવા માથું મળે તો કહેજો…

કુરબાની તો ચાલી આવી છે વર્ષોથી

વ્યાખ્યા કદાચ બદલાઈ છે…

પાક હતા કદાચ પયગંબર પણ

ફરજંદો ને ફરિશ્તા થવાનું કહેજો..

ધણીની વાટ ઘણીય હામથી જોતી એ નવપરિણિતા

હાથમાં આવ્યા છે અડધા લોહીભીના હાથ કહેજો….

બેબાકળી એ માને દાઝેલ “હીરો” મળ્યો તો ખરો

શું ખબર હતી એના આંસુઓની એ હતી પરીક્ષા કહેજો…

ધર્મની “જેહાદ” તો પ્રતાપ, પૃથ્વીરાજ ને શિવાજી પણ લડ્યા હતા

પણ એ નહોતા આવા કાયર એમ કાનમાં કહેજો….

વિમેશ પંડ્યા

જમાનો

જમાનો કહે છે કે શું બુરાઈ છે મારામાં

પહેલાંના જમાના કરતાં ઘણો સારો છું…

બસ એક વાત છે,

પહેલાં જમાના પ્રમાણે રહેતાં ના આવડ્યું

અને હવે,

જમાના પ્રમાણે રહેવા કરતાં દોડવું વધારે પડે છે…

[તસવીરઃ]

તું ગઈ છે ત્યારથી…

હા, ત્યારથી જ

તું ગઈ છે ત્યારથી..

હું એકલો પડી ગયો છું.

તું ગઈ છે ત્યારથી…

આ માટલુંય ખાલી નથી થતું

ને પાછલા ઓરડાનો તો દરવાજોય ખુલ્યો નથી

તું ગઈ છે ત્યારથી…

રસોડાની બારી પણ હજી બંધ છે ને

વાસણનો તો અવાજ જ નથી આવતો

તું ગઈ છે ત્યારથી….

“અરે એય” એવો અવાજ નીકળે તો છે

પણ, દિવાલોય ખીજાઈને સર્જે છે પડઘો 

તું ગઈ છે ત્યારથી…

“તું શું કરે છે?” પુછવાનું મન તો થાય છે

પણ સુતી હોઈશ એમ કરી યાદને દબાવી દઉં છું

તું ગઈ છે ત્યારથી…

[તસવીરઃ રીડગુજરાતી ડોટ કોમ]

વ્યથા

એ છબછબીયું ….!

તરસતી ધરતી, સરળ જીંદગી,
પલળતી ધરાર નભ તળે
વરસ વરુણ મુજ વ્યાકુળ અંગે
વણલુછ્યાં એ ઘાયલ અંગે
આછકલા ફોરાં ને ભીતી ભરાડ વાવાઝોડાની…
ગરજ ફુલાતી નદીઓ તરસી રડમસ સાગર ઓથે
મોરલીયાના કંઠે ડુમા હાલી ગાયો મોટે ગામતરે..

તસવીર સૌજન્ય

સમર્થ કા નહીં દોષ

આજે સમાચાર વાંચતાં વાંચતાં કંઈક વાંચેલું હોય એમ લાગ્યું. ખોલીને જોયું તો ચમકી ગ્યો. બ્લોગ મિત્ર શ્રી મુર્તુઝા પટેલના બ્લોગપર તેમની મૌલીક ભાષા અને શબ્દોમાં મુકાયેલ લેખ તમારો ભાવ કેટલો?…તમે (વ)ધારો એટલો?!?!?… ગુજરાતના ખુબજ જાણીતા અખબાર “દિવ્યભાસ્કર“માં માત્ર થોડા શબ્દો અને વાક્યરચનાના ફેરફાર સાથે મુકવામાં આવ્યો  છે.

જુવો આ પોસ્ટઃઆખરે કોણ હતો મેટ્રો સ્ટેશન પર વાયોલિન વગાડનારો તે વ્યક્તિ?

દિ.ભા.એ મારા મત પ્રમાણે કોપી કરી છે એમ કહેવાય….

મને દિ.ભા. દોષી એટલા માટે લાગ્યું કે અલીભાઈએ આ પોસ્ટ ૪થી મે ના રોજ મુકી છે અને દિ.ભા. એ ૦૭.૦૭.૨૦૧૧ ના રોજ. (કદાચ મોડુ ધ્યાનમાં આવ્યું હશે…!!)

આ પોસ્ટ તેમજ આવી અન્ય પોસ્ટ વિશે મારે દિ.ભા. ના શ્રી અજય ઉમટ સાહેબ સાથે વાત કરવી છે. આ પોસ્ટ એમને ઈમેઈલ તો કરું જ છું પણ સીધો ટેલીફોન સંપર્ક પણ કરવાની ઈચ્છા છે. જો કોઈ મિત્ર પાસે એમનો સંપર્ક સેતુ હોય તો ઈમેઈલ દ્વારા મોકલવા વિનંતી.

 

સાથે એક નાનકડો સવાલઃ

જો નવો બ્લોગર મિત્ર એના બ્લોગ પર આ રીતે લેખ/કવિતા કે અન્ય કાંઈ પણ મુકે ત્યારે આપણે જે રીતે એને સમજાવીએ છીએ એના પ્રમાણમાં આવડા મોટા માધ્યમને સમજાવવા માટે કઈ પધ્ધતિ વાપરવી જોઈએ??

સમર્થ કા નહીં દોષ…. અથવા નાણાં વગરનો નાથીયો ને નાણે નાથાલાલ….

બધું સરખું જ ને..???

 

શું દિ. ભા. એ આર્ટીકલ શ્રી પટેલના નામે નહોતું છાપી શકતું…?? (સોર્સઃએજન્સી લખ્યું છે.)

શું ગુજરાતીઓ અને ગુજરાતી ભાષા માટે શ્રી પટેલ છેક ઈજીપ્તના કેરોમાં બેસી તંદુરસ્ત લેખ લખે અને એની સીધી ઉઠાંતરી થાય એ યોગ્ય છે??

મારે આ બાબતે શ્રી પટેલ સાથે વાત થઈ ત્યારે એમણે શું જવાબ વાળ્યો ખબર છે???

વિમુ દોસ્ત, આને ક્રિયેટીવ ઇન્સ્પિરેશન કહેવાય. બીજાની બનાવેલી વાર્તા પોતાના શબ્દોમાં ફેરવી ને મુકવી…દી. ભા.નું આવું કામ તો સામાન્ય છે..

પણ આભાર દોસ્ત કે સમાચાર અપડેટ મોકલ્યું.

 

હવે આપણે શું કહેવું અને કરવું એ કહો….