Blog Archives

ચાંદ શરમાયો

આજે ચાંદ શરમાયો

ધરતી ઓથે લપાયો

શું હશે એ કારણ અજાણ્યું

થઈ રહ્યું શ્રાવણનું આણું

એ પાલવ ઘડી આમ રેલાયો

શું એ જોઈ ચાંદ શરમાયો?

ઘડીક મધુર મિલનની વાતો

પુનમ રાતે એ સાંભળતો

હું સળવળતો એ સળવળતો

મારી સામે દાંત કરડતો

પ્રિયે તમારી મીઠ્ઠી ભાષા

આતુરતાથી ચોરી લેતો

છાનગપતીયું કરતાં ચાંદો

પાલવ સાથે બાથે પડી ગ્યો…

રાતો પાલવ,

પીળો પાલવ,

શરમાતો પાલવ,

ગુસ્સેલ પાલવ…

દીધો ધક્કો ચાંદ પડી ગ્યો

દુનિયા માટે કાળ ગળી ગ્યો…

ભુલ સમજાતાં કલ્લાક વહી ગ્યો

ચાંદ પાછો ધરતીને મળી ગ્યો.

[તસવીરઃ Photo Collection]

સપનાના સોદાગર

સતત ઝુકેલી એ પાંપણે સપના ઉજાગર કર્યા,

વિખરાયેલી ઝુલ્ફોએ પવનદેવ પરાસ્ત કર્યા…

 

સદાય બીડેલા હોઠથી જે બે મીઠા બોલ કહ્યા,

દિલ વીંધાયું અને યૌવનના ઠેકાણા ના રહ્યા…

 

ગમતીલા ભાવે પુષ્ટ નિખાર પર અમે ખુબ મોહી પડ્યા

શરમના શેરડા બળપુર્વક તમારા ગાલે રમી ગયા…

 

અપેક્ષીત હતો રમણીય એ સપનાંનો ભારો,

સપનાં છોડી ઓરા આવો પુરો હવે જન્મારો…

 

બસ કીધો’તો સોદો આપણે ભુલથી ઓ સોદાગર,

સપનાઓ રંગીન બનાવી આંખો કેમ ધ્રુજાવો…

 

[તસવીર સૌજન્યઃ શ્રી આશીષ સોમપુરા]

જવાની

તરસતી તરસની પ્યાસ છે જવાની

જીંદગીનું જોરદાર હલેસું છે જવાની

 

લાગણીના લહેકામાં લહેરાય જવાની

બુંદ બુંદ નીચોવાય જવાની

 

ખાંડાની ધારની ચમક છે જવાની

પીપળાની પાળે છલકાય જવાની

 

તોફાની તડકે વીંઝાય જવાની

ચોમાસે મસ્તીથી ભીંજાય જવાની

 

શમણાંની સાંજે સર્જાય જવાની

ઉમ્મીદોની ઓથે લપાય જવાની

 

શરમ થોડેથી શરમાય જવાની

જવાન ભુજામાં સમાય જવાની

 

ખુબસુરતીમાં મઢાય જવાની

પથ્થર પરસેવે નહાય જવાની

 


(પ્રયાસ છે. માર્ગદર્શન જરૂરી છે.)

બેવફાઈ

અમે ક્યાં ના પાડી છે …..
આ તો શરમે થોડી બેવફાઈ કરી છે…